เรื่องนี้ถูกแปลเป็นไทยว่าแฉ! ขบวนการอาหารขยะ อารมณ์คล้ายๆกับ Our Daily Bread? Fast food nation? มีเป็นหนังสือมาก่อน เขียนโดย อีริค สโคลซเซอร์ และต่อมากลายเป็นหนังสารคดีดราม่าสุดเรื่องนี้ แน่นอนว่าภาคหนังสือมีรายละเอียดกว่ามาก แต่แค่ดูหนังความยาว 109 นาที นี่ก็ให้รู้สึกสะอิดสะเอียนและหดหู่เหลือทนแล้ว กับกระบวนการอาหารแบบฟาสต์ฟู้ดที่กระทำต่อ วัตถุดิบ คือ บรรดาสัตว์ต่างๆ และต่อคนที่เป็นแรงงานในโรงงานฆ่าสัตว์เหล่านั้น

เนื้อหาสารคดีนี้ยังเกี่ยวเนื่องกับวัฒนธรรมบริโภคแบบอเมริกันอีกด้วย? ฟาสต์ฟู้ดไม่เป็นเรื่องของอาหารที่กินง่าย เร็ว สะดวก ดูหรูหราเท่านั้น(เฉพาะแต่ในไทยนี่แหละที่ดูหรู)? แต่ยังเป็นเรื่องของวัฒนธรรมการบริโภคทั้งหมดที่ต่อสายป่านยาวไปถึงโครง สร้างแบบทุนนิยม

?

Adobe Flash Player not installed or older than 8.0.22!

เพลงปั้นข้าวเหนียว

ปั้นข้าวเหนียว แม่ให้กิน กับ*ม๊กฮวก
*หย้ำกวดกวด ฟ่าวหย้ำ ไป*ฮ่ำเฮียน
นี่*สวยแล้วครูสิด่า  *ฮิบฟ่าวเปลี่ยน
เสื่อตัว*เฮี่ยน ตัวเก่า ย่อนเฮาจน
ถึงทุกข์ยากส่ำใด  ใจกะสู่
ย่อนเฮาอยู่ในป่า พนาสณฑ์
เฮ็ดไปนำ เฮียนไปนำ จำสู้ทน
ย่อนเฮาจน สู้ใจขาด เพื่อบ้านเฮา
ปั้นข้าวเนียว แม่ให้กิน กับซิ้นหลอด
ย้ำกอดกอด ป้อนน้อง ยามฮ้องไห่
อ้ำเสียหล่า ฮิบฟ่าวอ้ำ สิพาไป
เล่นหมากลี่ แล่นไล่ ในวัดเอย...(ซ้ำทั้งเพลง)